zamknij newsletter
WYDARZENIA, RAPORTY I NOWOŚCI Z RYNKU ENERGII
Wysyłamy newsletter raz w tygodniu ze świeżymi informacjami, wydarzeniami z rynku oraz ciekawymi artykułami i raportami.

Rola przemysłu miedziowego Unii Europejskiej

Strona główna > Wszystkie publikacje > Polityka energetyczna > Rola przemysłu miedziowego Unii Europejskiej

Sektor miedziowy jest częścią energochłonnego przemysłu, na który bardzo silnie oddziałują regulacje dotyczące energii i klimatu. Jednocześnie miedź jest strategicznym surowcem umożliwiającym dokonanie transformacji energetycznej. Dzięki swojej doskonałej przewodności elektrycznej miedź odgrywa kluczową rolę w większości rozwiązań służących dekarbonizacji.

Miedź jako surowiec strategiczny

Spodziewany jest znaczny wzrost znaczenia elektryczności, jako nośnika energii, gdyż może być ona wytwarzana z różnych bezemisyjnych źródeł energii. Jej dodatkową zaletą jest to, że nie wytwarza lokalnych emisji, umożliwia wysokosprawne zastosowania końcowe i można ją łatwo regulować cyfrowo. Zapotrzebowanie na miedź będzie rosło wraz z postępem elektryfikacji. Miedź ułatwia wytwarzanie energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych, jak również elektryfikację transportu, ogrzewania i chłodzenia. Jest także kluczowym materiałem dla produkcji akumulatorów. Ponadto, zwiększanie przekroju przewodów elektrycznych obniża straty energii, w wyniku czego wysokosprawne połączenia elektryczne oraz energetycznie efektywne urządzenia, są na ogół bardziej miedziochłonne.

W rezultacie, transformacja energetyczna będzie szacunkowo wymagała dodatkowo 20-25 milionów ton miedzi do roku 2050, co na podstawie obecnych danych odpowiada w przybliżeniu sześcioletniemu zapotrzebowaniu Unii Europejskiej na miedź, lub wymaga dodatkowego rocznego wzrostu o 15%.

Czy dostępna ilość miedzi będzie wystarczająca dla wsparcia transformacji energetycznej?

Jedną z głównych zalet miedzi jest jej pełna zdolność do recyklingu. Czysta miedź, stosowana w większości przewodów elektrycznych, po wycofaniu z eksploatacji staje się złomem wysokiej jakości, co oznacza, że może być on przetwarzany bez pogorszenia jakości, znacznie zmniejszając ślad węglowy w cyklu życia. Nawet jeśli miedź zawiera dodatki stopowe, lub zanieczyszczenia, recykling nadal jest możliwy i efektywny.

Czytaj: Miedź jest siłą napędzającą recykling

W przeciwieństwie do innych metali, obce składniki mogą być usunięte tak, że miedź jest odzyskiwana w czystej postaci i gotowa do ponownego użycia w dowolnym zastosowaniu. Dzięki dużej zdolność do powtórnego przetworzenia, zasoby miedzi zawartej w urządzeniach elektrycznych nie są tracone. Szacuje się, że dwie trzecie miedzi wyprodukowanej od roku 1900, jest nadal produktywnie użytkowane. Te ogromne zasoby miedzi, w całym zakresie różnorodnych końcowych zastosowań, są często określane mianem “miejskiej kopalni”.

Ścieżka produkcyjna od czystego złomu miedzi do miedzianego produktu końcowego (miedź wtórna) wymaga mniej energii i skutkuje niższą emisją dwutlenku węgla niż ścieżka od rudy miedzi do miedzianego produktu końcowego (miedź pierwotna). Odnośnie tego stwierdzenia są jednak dwa zastrzeżenia.

Pierwsze: jest to prawdziwe tylko w odniesieniu do całej ścieżki produkcyjnej. W obliczeniu należy uwzględnić energię zużytą do wyprodukowania koncentratu miedzi z rudy w miejscu jej wydobycia. Jeżeli rozważamy tylko produkcję, to wytapianie i rafinacja koncentratu miedzi (produkcja miedzi pierwotnej) wymaga mniej energii niż przetapianie i rafinacja złomu (produkcja miedzi wtórnej). Oznacza to, że dla przedsiębiorstw produkujących miedź, większy udział złomu skutkuje większym zużyciem energii. Przedsiębiorstwa te nie powinny być z tego powodu penalizowane, jeżeli celem jest stymulowanie recyklingu.

Drugie: powyższe stwierdzenie jest prawdziwe, jeżeli punktem wyjścia jest czysty złom. Coraz większa liczba produktów zawiera jednak złożoną mieszankę różnych metali, w wyniku czego zmniejsza się udział miedzi. W takich przypadkach, z powodu trudności separacji wszystkich tych materiałów, recykling zamiast obniżać, mógłby zwiększać zużycie energii w cyklu życia i związane z tym emisje dwutlenku węgla. Niemniej, recykling nadal jest wart zachodu ze względu na efektywność wykorzystania zasobów i odzysk wartościowych surowców.

Zobacz też: Przyszłość przemysłu miedzi w transformacji energetycznej

Takie złożone mieszaniny metali, często spotykane w urządzeniach elektronicznych lub akumulatorach, są zwykle poddawane recyklingowi przez przemysł miedzowy. Miedź wtórna może być zatem nazywana nośnikiem wielu krytycznych i wartościowych surowców, potrzebnych dla celów transformacji energetycznej. to samo dotyczy miedzi pierwotnej – proces rafinacji rozpoczynający się od rudy miedzi, również dostarcza szereg różnych cennych metali, jako produkty uboczne.

Unia Europejska jest światowym liderem w recyklingu miedzi. Poprzez stymulowanie gospodarki o obiegu zamkniętym, Unia Europejska może nadal zwiększać wielkość recyklingu miedzi. Przyniosłoby to podwójną korzyść w postaci obniżenia zużycia energii na produkcję miedzi oraz zmniejszenia zależności Europy od importu miedzi. Ponad połowa surowca wejściowego miedzi, pochodzącego z wydobycia jest obecnie importowana spoza Unii Europejskiej.

Produkcja miedzi pierwotnej i wtórnej jest komplementarna w zapewnieniu wystarczającej podaży miedzi. Ponieważ transformacja energetyczna spowoduje wzrost popytu na miedź, wydobycie rud miedzi musi zapełnić lukę pomiędzy dostępnością surowca z recyklingu i całkowitym popytem. Globalnie ilość dostępnej miedzi jest w tym zakresie wystarczająca. Według agencji US Geological Survey, od roku 1950 raporty regularnie wskazują, że światowe rezerwy miedzi zawsze były wystarczające na średnio 40 lat, a zasoby na 200 lat. Dzieje się tak dlatego, że ograniczenia krótkoterminowych dostaw, wynikające z wzrostowego trendu cen, są bodźcem do poszukiwań nowych złóż.

Czy produkcję miedzi można jednocześnie dekarbonizować i zwiększać?

W ciągu ostatnich 20 lat przemysł miedziowy znacznie obniżył emisję gazów cieplarnianych, głównie przez poprawę efektywności energetycznej; obecnie w celu zminimalizowania zużycia energii stosuje najlepsze dostępne techniki. Przemysł miedziowy dokonuje obecnie przeglądu rozwiązań w celu dalszej redukcji emisji związanych z energią takich, jak maksymalizacja udziału surowca z recyklingu, korporacyjne zakupy bezemisyjnej energii elektrycznej i wprowadzanie dalszych, stopniowych ulepszeń w procesie produkcji miedzi.

Czytaj więcej: Dekarbonizacja w Europie i perspektywy dla przemysłu miedzi

Jedyną drogą prowadzącą do dalszej i bardziej radykalnej dekarbonizacji produkcji miedzi będzie zmiana nośnika energii stosowanego w procesie wytapiania. Używane dzisiaj paliwa kopalne muszą być zastąpione energią elektryczną lub wodorem ze źródeł odnawialnych. Bez starannego przemyślenia mogłoby to jednak podważyć efektywność energetyczną. Opracowanie ekonomicznie opłacalnych, energetycznie efektywnych i zdekarbonizowanych alternatyw dla tego procesu może być możliwe tylko z pomocą znacznych innowacji technologicznych. Na bardzo konkurencyjnym rynku międzynarodowym koszty tego rodzaju innowacji miałyby zbyt daleko idące implikacje, by mogły być ponoszone przez sam przemysł.

Czy jest możliwe utrzymanie konkurencyjności przemysłu miedziowego Unii Europejskiej?

Do osiągnięcia głębokiej dekarbonizacji potrzebne będą ramy rynkowe i polityczne, które wspierają opisany wyżej rodzaj innowacji przemysłowej, a przy tym pozwalają utrzymać konkurencyjność przemysłu wobec tych części świata, gdzie polityka dekarbonizacji jest mniej rygorystyczne lub dopuszcza jej powolniejsze tempo. Utrzymanie pozycji krajowego przemysłu miedziowego jest szczególnie ważne, ponieważ miedź jest niezbędną częścią wielu technologii kluczowych dla transformacji energetycznej takich, jak pojazdy elektryczne, akumulatory, turbiny wiatrowe i systemy fotowoltaiczne.

W celu utrzymania pozycji przemysłu miedziowego w Europie i zapewnienia zwrotu z długoterminowych publiczno-prywatnych inwestycji w transformację energetyczną, należy rozważyć możliwość zwalczania importu miedzi z krajów, w których polityka dekarbonizacji jest mniej rygorystyczna (ucieczka emisji). Należy brać pod uwagę import tylko z krajów, których cele w zakresie energii i klimatu są podobne do celów Unii Europejskiej, albo zaproponować zmienione zasady handlu w celu dokonania odpowiednich dostosowań dotyczących znacznych rozbieżności.

Polecamy: W zakresie transformacji energetycznej przed Polską spore wyzwania

Newsletter

Zapisujesz się na newsletter serwisu Leonardo-Energy.pl

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Europejski Instytut Miedzi z siedzą we Wrocławiu 50-125, ul. Św. Mikołaja 8-11, 408, w celu korzystania z usługi „Newsletter”. Zapoznałem/zapoznałam się z pouczeniem dotyczącym prawa dostępu do treści moich danych i możliwości ich poprawiania. Jestem świadom/świadoma, iż moja zgoda może być odwołana w każdym czasie, co skutkować będzie usunięciem mojego adresu e-mail z listy dystrybucyjnej usługi „Newsletter”.
Zamknij okno